Onderwerp Ziekenhuzen!!!Donderdag 6 Augustus 2009 
DoorKippetje
Ben nu na jaren rugklachten eindelijk door de huisarts verwezen nnar de orthopeed.
Ikke blij, want je komt toch bij iemand terecht die meer verstand van je botjes heeft dan de huisarts.

Nu vol goede moed naar het ziekenhuis, eerste tegenslag. Wachten geblazen. Drie kwartier later was ik pas aan de beurt. Ok kan gebeuren.

Eindelijkkan ik dan me verhaal doen. Dus braaf vertel ik wat er speelt, heb eigenlijk al jaren rugklachten zo ongeveer vanaf me achttiende jaar. dit heb ik tot afgelopen 29 mei kunnen oplossen door met regelmaat naar de fysio te gaan die vervolgens alles weer in orginele staat terugbracht en door twee wekelijks naar de masseur te gaan.

Zoniet in mei. Ik liep simpelweg in de gang om de hond uit ta gaan laten toen het me opeens in de rug schoot. Kon niet meer voor of achter uit. Nog gaan zitten of liggen. En pijn. Vriendje opgetrommeld die voor me van zijn werk naar huis is gekomen om me de nodige pijnstillers te geven. en me in een stoel te parkeren.
Na de de nodige fyso therapie bleef de pijn in me onderrug en kan ik nog steeds niet lang zitten staan lopen of liggen. Zit ik dus bij de orthopeed.

Eerste nog voor enig onderzoek krijg ik te horen. Dit valt niet met een operatie op te lossen.
Sorry hallo ik kom daar toch zeker niet om te horen dat ik ge opereerd wil worden. En al helemaal niet voordat er uberhaupt een diagnose is vastgesteld.
De beste man heeft nog even naar de rug gekeken en daarop een botscan aangevraagd.
Misschien dat daar meer duidelijkheid uit kan komen.

zo gezegd zo gedaan, botscan inmiddels ook gehad.

De uitslag mag je eerst weer door de zelfde nachtmerrie. Weer een tijd wachten tot je uiteindelijk opgeroepen word. En op onmogelijke stoeltjes die al een aanslag zijn op een gewone rug. Dus laat staan de mijne.

Op de botscan was niks te zien, en hij gegreep wel dat ik hier niet voor niks zat maare ik moest maar gewoon leren leven met de pijn. Das een klap in je gezicht. stomverbaasd stond ik na 5 minuten al weer buiten.

En toen kwam de reactie. word je tegenwoordig zo makkelijk afgescheept in een ziekenhuis. Op een scan zien we niks dus je leert er maar mee leven.

S' middags meteen de huisarts gebeld, die kon er helaas verder ook niks mee. Wel wilde hij een verwijzing schrijven voor en second opion.
Jippie ikke blij.

Gelijk gebeld met de st maartenskliniek. Tuurlijk was het mogelijk. moest ik wel even me dossier en de verwijzing van de huisarts opsturen. En dan begint alle ellende. Ik ben nu een maand verder, maar het ziekenhuis wil gewoon niet mee- werken. word afgescheept met verhalen over dat het zo druk is, teveel mensen op vakantie, desbetreffende arts is op vakantie. Duh en terwijl mensen uit me omgeving gewoon een consult hebben bij dezelfde orthopeed.

Wie kent dit? En wat zou je hier aan doen?
Ik ben zo langzamerhand knetter van het hele ziekenhuis gedoe.